Wyjazd Żywiecki Trójpak mało co by się nie odbył, bo autobusy z Warszawy do Rabki-Zdrój były dokładnie zapchane. Szczęśliwie trafił się miły pan z busem, który podwiózł nas do samego Podwilka ... Wielkie dzięki, bo ominął by nas rewelacyjny wyjazd ! :) Lądowanie na miejscu było twarde. Piąta rano i nieprzespana noc. Na osłodę przywitała nas uśmiechnięta Pani przewodnik z herbatką i od razu ruszyliśmy z kopyta w drogę.
Fotorelacja z trasy "Pożegnanie lata w Czarnohorze" (Akcja Lato 2012)
Autor: Piotr Kośmicki
Prowadzący trasę: Ala Słoma , Piotr Glonek
Poranek nad jeziorem z chmur.
Fotorelacja zdjęciową z trasy "Dłuuugi weekend w górach" (Akcja Lato 2012)
Autorka: Marta Gregorczyk
Prowadzący trasę: Darek „Mister” Gatkowski i Ania Romaniuk
Nasz wypad na długi czerwcowy weekend zaczyna się od spotkania w środowe popołudnie na dworcu Zachodnim. Prowadzący Stasiek Szloser rozdzielił każdemu uczestnikowi wcześniej skrupulatnie przygotowany prowiant. Ekipa składa się z 10 osób: kobiet i mężczyzn pół na pół.
To już po raz 28 udało się zebrać grupę 46 osób ze starszych roczników SKPB. Większość była z SKPB Warszawa, były też osoby z SKPB Lublin i Katowice. Najstarsza blacha z Warszawy to nr 2, najmłodsza 165.
Po lewej na sąsiedniej połoninie kilka koni skubie trawę. Przed nami gruzawik próbuje z gracją słonia ominąć wertepy, które sam stworzył poprzedniego dnia. Po prawej stado owiec i pasterz przywołujący je do porządku głośnym krzykiem. A dokoła bezkresna zieleń.
Wycieczkę na Białoruś zorganizowały dwa koła przewodnickie: Studenckie Koło Przewodników Beskidzkich i Studenckie Koło Przewodników Świętokrzyskich.
W części kajakowej zaplanowano spływ Jeziorem Narocz, rzeką Narocz oraz rzeką Wilia. Kierownictwo było grupowe: Krzysztof Bujnowski (SKPŚ) przygotował krajoznawczą wycieczkę autokarową, zaś Adam Rączkowski (SKPB) odpowiadał za spływ kajakowy.
Warszawa. Zbiórka na dworcu PKS Zachodni i dość punktualnie ruszamy o 17,15, kierunek Kałusz przez Stanisławów. Wcześniej Staszek Szloser wręcza każdemu ok. 1 kg tzw pakiety indywidualne na 3 dni, kaszki itp. Niektórzy załapują się na obiadowe dodatki. Autobus ukraiński sprawnie przeciska się po bus-pasie trasy łazienkowskiej i nawet ominął sprawnie rondo w Kołbieli, tylko silne opady deszczu przeciekają przez nieszczelne klapy w dachu.
Małe wspomnienie z obozu. Autorka - Gosia Antosik.
Rodział I - ?????????Nasza podróż rozpoczęła się w Warszawie, na Dworcu Zachodnim. Tam przy kasach spotkaliśmy naszych przewodników, Wojtka i Ewę. Rozsiedliśmy się w przedziałach, dbając o to, by było nam jak najwygodniej. Zatem nie pakowaliśmy się po 8 osób do przedziału, za to rzucone byle jak plecaki robiły sztuczny tłok. Zasłonięte firanki i zgaszone światła w przedziale również pełniły rolę linii ochronnej
Kaszëbsci nutë: Na zakończenie cyklu weekendówek wybraliśmy się nietypowo, bo nie na południe w góry, ale na północ - na Kaszuby. Teren urozmaicony, pagórkowaty z najwyższym wzniesieniem Niżu Polskiego - Wieżycą (329 m. n.p.m.) oraz licznymi jeziorami. Oprócz uprawiania turystyki czynnej i wypoczynkowej poznawaliśmy miejscową kulturę oraz zabytki. Przeczytajcie refleksje Agnieszki z wyjazdu!
Cześć, jestem Majka i już dawno nosiłam się z zamiarem wyjazdu w góry z SKPB, szczególnie, że planuję napisać pracę o Kole. Dobrym początkiem byłby właśnie wyjazd i nawiązanie paru znajomości. Stanęłam jednak przed wyzwaniem: pokonać brak komfortu (przyzwyczajenie do spania w pokoju z łazienką), udowodnić sobie, że znów dam radę chodzić z ciężkim plecakiem, znieść niedogodności pogodowe i wyjechać z ludźmi, których nie znam...
Zapraszam do lektury dalszego ciągu relacji z wyjazdu do Albanii i Macedonii.
W czasie drugiej, krajoznawczej części wyjazdu płyniemy Drinem, zwiedzamy Kruję, Tiranę, Berat, zażywamy krótkiej kapieli w Adriatyku i pokonujemy pociągiem Albanię w proprzek, docierając do jeziora Ochrydzkiego i granicy z Macedonią.
Do niedawna praktycznie niedostępna dla turystów enklawa Bałkanów, nieco większa niż przeciętne polskie województwo, już w 2006 roku, podczas wyjazdu do sąsiedniej Czarnogóry, została obrana za cel obozu Akcji Letniej. Pomysł wdrożony w 2007 roku, ku zdziwieniu prowadzących, znalazł rzeszę zwolenników, którzy zdecydowali się na wyjazd w nieznane...
Kilka dni buszowania po sieci, zaklepywanie w ostatniej chwili zwolnionych miejsc i tak w składzie 15 osób nasza dziarska grupa ruszyła do Rumunii pod przewodnictwem Siarka, Adasia i Oli. Większość uczestników spotkała się już w Wawie, reszta dołączyła dopiero w Krakowie? ale czasu na integrację pociągową było aż nadto.
Witam wszystkich, któych zwabił radosny tytuł tego artykułu, a właściwie notki udającej artykuł (a nuż uda się ją przemycić). Jestem tegoroczną, już eks-uczestniczką wyjazdu SKPB ?Wyrypa z gitarą w Fogarasze?. Ten wyjazd był moim drugim z SKPB i mam zamiar wybrać się z nimi na wakacje również w przyszłym roku.
Czyli jak to było w kraju Chmielnickiego.
Trasa, na którą się wybrałam prowadziła nas w ukraińskie góry, które choć może niewysokie to dla mnie początkującej i jeszcze nie do końca przystosowanej i tak stanowiły wyzwanie.Podróż była długa i nużąca, ale biorąc pod uwagę późniejsze środki lokomocji bardzo luksusowa:)
A więc jak tam było?
Prolog A: Akcja "Żarcie"
Przygotowanie jedzenia na wyjazd to nie takie hop siup, zwłaszcza że było ono kupowane i rozdzielane centralnie. Razem z przewodniczkami udałem się więc do marketu po zakupy wyjazdowe, które były iście hurtowe, a ludzie czasem dziwnie na nas patrzyli jak ładowaliśmy na przykład dziesiątki zupek marki Zemsta Vietcongu do pełnych różnych dóbr wózków.
Relacja z Longinady - Chorwacja, Czarnogóra, Bośnia i Hercegowina, Albania oraz trochę Słowacji, 21 sierpnia - 7 września 2003.
Trasa zapowiadała się na trudną od samego początku, Longin zresztą dał temu wyraz w zapowiedziach przedwyjazdowych, w których uprzedzał że trasa jest dla starych wyjadaczy, w pierwszej kolejności tych, którzy na Longinady już jeździli. Na spotkaniu przedwyjazdowym została nam zaprezentowana mapa fizyczna Czarnogóry, głównego celu wyjazdu, która była na tyle brązowo - czarna, że niektórzy z nas mieli zastrzeżenia co do swojej poczytalności przy podejmowaniu decyzji o uczestnictwie.
Relacja z Longinady - Ukraina, Mołdawia, Rumunia, 6 - 22 września 2002.
Zbiórka była na dworcu Wschodnim, na godzinę przed odjazdem pociągu. Jechałem na Longinadę nie znając nikogo, nie licząc oczywiście Longina. Na dworzec przybyłem jako drugi, przede mną był tylko Grzesiek. Zawarliśmy więc znajomość i czekaliśmy na resztę. Ku naszemu zdumieniu i przerażeniu na miejsce zbiórki nadciągały niemal same dziewczyny. "Kto będzie na tych rowerach jeździł?"- zapytałem Grzegorza po cichu. "Taaaaa..." - padła charakterystyczna dla niego odpowiedź. Naprawdę byliśmy zaskoczeni, że nasza płeć jest w mniejszości. Okazało się że będzie 17 osób, z czego 10 to przedstawicielki płci słabszej.
Sam z początku obawiałem się że mogę kondycyjnie nie podołać, lecz potem okazało się że nie było źle.